Hart voor handwerk, hart voor hapto, hart voor mijn vader.
Begin jaren 60 van de vorige eeuw moest mijn vader al op zijn 14e gaan werken:
als loopjongen bracht hij voor de gerenommeerde drukkerij Koch &Knuttel, te Gouda, drukproeven door het land.
Een jaar later begon hij aan de Grafische School in Rotterdam de opleiding tot letterzetter.
Daarna werd hij ook drukker. Mooie ambachtelijke beroepen.
Nog weer later begon hij voor zichzelf en werd eigenaar van verschillende grafische bedrijven.
Ik ben hier trots op. Ben trots op mijn vader, de weg die hij aflegde.
Ben er trots op een drukkersdochter te zijn.
Als drukkersdochters verdienden mijn zus en ik vroeger weleens een centje bij
door thuis soms handlings te verzorgen: folders vouwen, enveloppen insteken, van etiket voorzien…
Ons lichaam is een bibliotheekje aan gevoelservaringen,
dus toen collega Jan Chris en ik vanmorgen gezellig enveloppen aan het insteken waren
borrelde deze jeugdherinnering in me op.
Ik voelde me blij geraakt, plotseling ontroerd
en mijn handen wisten nog precies wat ze moesten doen.
Alsof ik gisteren aan de keukentafel folders zat te vouwen.
Als vanzelf verrichtten zij weer alle deelhandelingen die nodig waren
om tot het eindproduct te komen:
De folders die we maakten in navolging van onze chocolade-actie in december.
Ook daar ben ik trots op.
En op de waardevolle samenwerking met mijn fijne collega’s in “De Burgemeester” Jan Chris Kuipers, Christine Bak en Willemijn van Leeuwen.
Als haptotherapeuten zijn wij ook ambachtelijk bezig, met handwerk. Met hart-werk.
Ik denk dat ik een beetje op mijn vader lijk.
PS
Wil je de folder lezen, kijk dan bij ‘folder huisartsen, voorjaar ’22
